In het DNA vormen de nucleotide basen een eenvoudig vierletterig alfabet dat kan coderen voor de 20 aminozuren die voorkomen in eiwitten. De taal van de genetische code ligt opgesloten in codonen, woorden voor individuele aminozuren. Elk codon bestaat uit drie basen. Een gen is een zin die enkel bestaat uit drie letterwoorden. Op het eerste gezicht lijkt dit alfabet beperkt. Maar als de vier letters in combinaties van drie worden gebruikt, zijn er 64 verschillende combinaties mogelijk. Er kunnen dus veel aminozuren beschreven worden met meer dan één codon.

Het basismechanisme van de genetische code is bij veel organismen hetzelfde. Hierdoor is het mogelijk een DNA segment van één bron te nemen en hetzelfde gedrag bij een andere bron te voorspellen. Een DNA segment kan ingebracht worden in een gastheerorganisme (bv een bacterie). Deze bacterie zal vervolgens het menselijk eiwit gaan produceren. Dit is de sleutel voor genetic engineering.